Het is pas 2 maanden geleden dat Fleur haar C-diploma had gehaald en ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het nog niet verwacht had. Ik rekende op begin februari, maar vorige week zaterdag kregen we een brief dat Youri afgelopen vrijdag 27 november mocht beginnen met zwemles. Ik moest heel even slikken, mijn kleine mannetje op zwemles. Jeetje wat wordt hij dan ineens groot. Maar ok, hij heeft het heel hard nodig, we hebben hem inmiddels al 2 keer uit het water mogen halen. Dus hoog tijd dat hij goed leert zwemmen. Hij is ook gek op water en er totaal niet bang van en ziet het gevaar niet. We hebben hem het goeie nieuws meteen verteld en toen was zijn reactie eentje die we niet hadden verwacht. "Mama ik wil niet naar zwemles ik kan helemaal niet zwemmen." "Nee dat klopt, daarvoor ga je op zwemles om te leren zwemmen." "Ja maar mama ik kan niet zolang onder water zwemmen en ik durf niet door dat gat te zwemmen en ik kan ook niet zo snel zwemmen." Ineens ging het lampje branden. Hij is niet zo heel vaak mee geweest naar de zwemles van Fleur en dacht alleen nog maar aan het C-diploma zwemmen van Fleur. Snel hebben we hem uitgelegd dat Fleur eerst ook nog niet kon zwemmen. Naarmate de vrijdag steeds dichterbij kwam kreeg hij er ook steeds meer zin in. Hij moest er wel een verjaardagsfeestje van zijn vriendje voor missen, maar dat vond hij niet zo erg. Aan de hand van mama liep hij naar het zwembad en vroeg nog wel even onderweg of ik hem wel de goeie weg zou wijzen. Natuurlijk deed mama dat en ik zou ook helemaal meelopen naar het badje. Dan ging ik nog even een paar foto's maken en de zwemjuf ging nog wat vertellen en dan gaat mama op een stoel naast het zwembad zitten. Helemaal opgelucht liepen we naar binnen. Hij wilde zich heel snel opkleden en had er echt heel veel zin in. Het muntje dat hij aan de juf moest geven werd heel goed vastgehouden en heel trots aan de juf gegeven en toen aan de hand van mama naar het badje. In dat handje voelde ik zijn spanning. Bij het badje een hele dikke knuffel en een superdikke kus en daar ging hij. Met een grote glimlach en heel veel zin in zijn zwemles. Die glimlach heeft er een uur lang gezeten. Hij vond het heel erg leuk. Na de zwemles ging hij heel stoer tussen al die grote kinderen douchen. Maar daar had hij helemaal niets van. Heel trots kwam hij naar me toe gelopen en zei:"Mama ik was echt heel goed zei de juf." "Tuurlijk was jij heel erg goed." En natuurlijk was mama heel erg trots op haar grote kerel................
Youri is de kleinste van de groep met het zwarte carszwembroekje aan. Bedankt voor het lezen.
Wat leuk om te lezen! Zo schattig dat hij niet naar de zwemles wilde omdat hij niet kan zwemmen. Fijn dat hij uiteindelijk met veel zin zijn eerste zwemles heeft gehad. VOlgens was Youri niet de enige met een grote glimlach op zijn gezicht... toch mams!
BeantwoordenVerwijderenFijn sinterklaasweekend!
Wat leuk om te lezen! En dan te bedenken dat hij inderdaad een aantal keer uit het water gehaald is...,kleine jongens worden groot!
BeantwoordenVerwijderenknap hoor! Leuk om zo te lezen. Dit staat me dus nog te wachten.....
BeantwoordenVerwijderenSucces met lessen!
Groetjes Sandra