Een leuke dag met een spetterend einde!!

Afgelopen vrijdag zijn we naar de Lineushof geweest. Leek ons een leuk idee om de vakantie op deze manier samen af te sluiten. Tegen de kinderen hadden we dit keer niets gezegd. Wel dat we naar een verrassing gingen maar verder niets. Aangekomen bij de parkeerplaats hadden ze het door en kwam er een groot gejuich van de achterbank. We waren er lekker vroeg. Dat was mooi konden ze gelijk iets doen waar het waarschijnlijk verder op de dag nog wel druk zou zijn. Ze genoten weer met volle terug en zo ook wij. Af en toe konden we lekker op een bankje zitten. Hieronder een collage van een aantal van de foto's die ik heb gemaakt.



Om ongeveer 17.00 uur gingen we weer richting huis. We moesten over de A4 en daarlangs is bij Leiderdorp een heerlijke pannenkoekenboerderij waar wij graag eten. Het idee was dan ook snel geboren om daar te gaan eten. Helaas was er benenden geen tafeltje meer. We gingen dus boven aan een tafel. Beneden hebben ze namelijk een vijvertje met vissen erin. Youri is daar helemaal weg van en wil altijd graag aan de vissen zitten. We konden hem wel bezig houden met een kleurplaat. De pannenkoeken kwamen gelukkig snel en zo bleef hij ook nog wel rustig zitten. Maar ja als die pannenkoek dan op is wilde hij toch echt wel naar het vijvertje. Nou ok dan, maar pas op niet te dichtbij het water en niet aan de vissen komen. Nee hoor dat zou hij niet doen. Axel kon vanaf ons plekje een beetje hem in de gaten houden. Al snel volgede Fleur en die ging ook naar de vissen. Niet lang daarna moest Femke naar de wc. Zij is nog maar net zindelijk dus dat was snel naar beneden anders heeft ze een natte broek. Om bij de wc te komen moet je langs het vijvertje en ja hoor wie lag daar met zijn handen in het water?.......Juist Youri. Ik er nog wat van gezegd en zowel Youri als Fleur gewaarschuwd dat ze niet te dicht bij het water moesten komen. Je kan er zo in vallen. Nee hoor mama wij komen niet te dichtbij het water. Ik met Femke naar de wc. Ze moest een grote boodschap doen en daar heeft ze nog wat moeite mee. Zij zat lekker en ik was gezellig met haar aan het kletsen toen ik ineens een kind heel hard hoorde gillen en huilen. Het kon niet missen dat moest Youri zijn. Tja en nu....Femke kan ik niet alleen laten. Nou ja, als ik dat huilen hoor moet Axel het zeker horen. Het huilen bleef maar duren en een even later hoorde ik een mevrouw zeggen:"is hier jou mama" en de wc deur ging open. Ik maakte onze wc deur open en daar stond hij, tot onder zijn kin zeiknat.............ja zei ik toen, dat moest een keer gebeuren. "Red u het verder zo mevrouw", hmm ja hoor dat lukt wel. Ik dacht nog wel even ik weet niet hoe maar ik zie het verder wel. Femke zat nog steeds rusitg op de wc en Youri stond druipend daarnaast en keihard te huilen. Even later kwam er een huilende Fleur samen met Axel de wc op. Axel had niets gehoord en had het van Fleur gehoord. Fleur was behoorlijk in paniek en wist even niet meer wat ze moest doen. Ze wist alleen nog dat we boven zaten en was daar naar toe gelopen. Samen met Axel kwam ze dus naar beneden. Nou dan wordt het dus nog leuker op de wc, eentje waarbij het niet lukt om te poepen, eentje hard huilend en zeiknat en eentje die in paniek is en alleen nog maar kan zeggen dat ze zich zo schuldig voelt. Ok, Femke eraf, Youri met Axel mee en Fleur moest maar even wachten. En dan naar de wc uit. En ja hoor daar hingen alle mensen, kijken hoe het bij ons ging en met nog net niet het vingertje omhoog, maar je zag aan hun gezicht dat ze het niet vonden kunnen dat onze kinderen alleen bij het vijvertje waren. Nou daar trok ik me al heel snel niets van aan, want deze zelfde mensen hebben totaal geen vinger uitgestoken om Youri uit het water te helpen. Het was Fleur die hem eruit heeft gehaald. Gelukkig hadden we in de auto een schone broek voor hem. Axel die gehaald Youri omgekleed. We waren al klaar met eten dus gelijk weg naar de auto. En in de auto kreeg ik wel even een lachbui. Fleur werd even boos en vond het niet om te lachen, nee dat kan ik me voorstellen, maar over 20 jaar tijdens een kerstdiner kunnen we er allemaal heel erg om lachen. In de auto kwam ook langzaam het verhaal eruit. Fleur had de hand van Youri gepakt om hem een visje te laten aaien en toen viel hij erin. Dus Youri vond het de schuld van Fleur. Daar was ik het niet helemaal mee eens, want als Fleur dit doet en hij zou ver genoeg van het water zijn geweest was er niets gebeurd. Dus ook Youri had schuld. Thuis gekomen zei Youri heel lief tegen Fleur: "het is niet erg hoor, het was maar een ongeluk, kan gebeuren." En hij gaf haar heel lief een knuffel. Youri wil nooit meer daar eten, hihihi, nou wij wel hoor, hij zal er nu wel vandaan blijven..........

Sorry ik heb er geen foto's van gemaakt, de camera lag nog in de auto.

Bedankt voor het lezen.